غربالگری احتمال یک مشکل را پیش از بروز نشانه‌ها بررسی می‌کند؛ نتیجه غیرطبیعی معمولاً آغاز بررسی بیشتر است، نه تشخیص قطعی.
از پرسش درست شروع کنیم
غربالگری برای افرادی انجام می‌شود که نشانه مرتبط با بیماری ندارند. هدف، شناسایی افرادی است که ممکن است از بررسی یا اقدام زودهنگام سود ببرند. آزمایش تشخیصی برای روشن‌کردن علت یک نشانه یا تأیید نتیجه غربالگری به کار می‌رود. بنابراین، وجود توده، خون‌ریزی یا نشانه تازه را نباید تا موعد غربالگری بعدی به تعویق انداخت.
نتیجه چه می‌گوید؟
نتیجه مثبت همیشه به معنی بیماری نیست و نتیجه منفی هم سلامت کامل را تضمین نمی‌کند. مثبت کاذب ممکن است نگرانی و آزمایش‌های اضافی ایجاد کند؛ منفی کاذب ممکن است بیماری را از نظر پنهان نگه دارد. بعضی غربالگری‌ها تغییراتی را پیدا می‌کنند که هرگز به فرد آسیب نمی‌زدند. به همین دلیل، آزمایش بیشتر همیشه مراقبت بهتر نیست.
تصمیمی متناسب با شما
انتخاب آزمون به سن، سابقه فردی و خانوادگی و میزان خطر بستگی دارد. پیش از انجام آن بپرسید: این آزمون چه پیامدی را بهتر می‌کند؟ اگر نتیجه غیرطبیعی شد، قدم بعدی چیست؟ نتیجه را چه کسی توضیح می‌دهد؟ هزینه و امکان پیگیری را نیز روشن کنید. یک برنامه مفید باید از انتخاب آزمون تا دریافت نتیجه و اقدام لازم ادامه پیدا کند؛ غربالگری به‌تنهایی از همه بیماری‌ها پیشگیری نمی‌کند.
