یک سابقه خانوادگی دقیق می‌تواند انتخاب و زمان شروع بررسی‌ها را بهتر کند؛ اطلاعات ناقص را هم می‌توان صادقانه ثبت کرد.
چه اطلاعاتی ارزش دارد؟
نام بیماری، سن تشخیص و نسبت خانوادگی را برای بستگان مادری و پدری یادداشت کنید. والدین، خواهر و برادر، فرزندان، پدربزرگ و مادربزرگ، عمه و عمو و خاله و دایی می‌توانند اطلاعات مهمی فراهم کنند. در صورت فوت، علت و سن فوت را تا حدی که می‌دانید ثبت کنید. به‌جای حدس‌زدن، موارد نامعلوم را مشخص بنویسید.
گفت‌وگو با احترام به حریم خصوصی
از بستگان بپرسید مایل‌اند چه اطلاعاتی را به اشتراک بگذارند. اگر گزارش تشخیصی یا ژنتیکی دارند، با رضایت آنان نسخه‌ای برای مشاوره تهیه کنید. نام عمومی «سرطان» یا «بیماری خونی» ممکن است کافی نباشد؛ نوع دقیق بیماری و سن شروع کمک‌کننده است. اطلاعات را در محل امن نگه دارید و از انتشار گزارش افراد در شبکه‌های اجتماعی خودداری کنید.
سابقه، سرنوشت نیست
وجود بیماری در خانواده لزوماً به معنی ابتلای شما نیست. اعضای خانواده علاوه بر ژن‌ها، محیط و عادت‌های مشترک دارند. از طرف دیگر، نبود سابقه شناخته‌شده خطر را صفر نمی‌کند. پزشک این اطلاعات را همراه با وضعیت خود شما بررسی می‌کند تا درباره غربالگری یا مشاوره تخصصی تصمیم بگیرد. در هر تغییر مهم، مانند تشخیص تازه یک بیماری در خانواده، یادداشت‌ها را به‌روز کنید و در مراجعه بعدی همراه داشته باشید.
